Eén been in de vakantie

Verwarrende tijd die laatste vier weken voor de ‘grote’ zomervakantie. Je staat er met 1 been in en toch weer niet. Terug van een snikheet, denderend Pinkpop, waarbij je niet ontkomt aan de promotie van nog meer aanlokkende festivals, en aan de vooravond van de openingswedstrijd van het Wereld Kampioenschap voetbal (de kroegen zijn al geblindeerd)  schrijf ik deze column.

 

Voor me ligt Prima Onderwijs.nl met prikkelende studiemogelijkheden (Geweldig Leuk). Inschrijving gesloten. De evaluatie van de studiebeurs leert dat sinds 2008 al 40.000 leraren er gebruik van maakten, ook dit jaar is weer 50 miljoen beschikbaar. Het wemelt ook van korte, praktische cursussen en van teamtrainingen veelal gericht op primair onderwijs. Het vizier op school is ook behoorlijk op het komende schooljaar gericht nu we nog in de formatiebespreking zitten en we mede door de instroom van nieuwe collega´s nog wat te doen hebben aan visieontwikkeling. Er komt net een telefoontje binnen over het afsluitende MR-OR-teamuitje.


In mijn tas heb ik de Esis uitdraaien van de Citoscores. Net alles afgerond en ingevoerd. Ik moet de ontwikkelingslijntjes nog bekijken. Maar ik zit nog bij te komen van de heisa van het schoolreisje (dat we themagericht op school vieren) en het afkrabben van de voegresten van het vaderdagcadeau.  De gemeenschapsruimte wordt dit weekend  omgetoverd tot musicalpodium. Denk dan nog maar eens logisch na. Bijvoorbeeld over het lesprogramma. Van elke  methode nog minstens 1 kern of blok te gaan. Hoe deed die Bart van den Belt dat ook al weer. Alle ballen tegelijk hooghouden. Nu even zijn mails en nagestuurde oefeningen bekijken (´rust in je hoofd´ is helaas nog niet te downloaden) lijkt zinloos. Belangrijk is om morgen weer fris en fruitig voor de klas te staan en kinderen te inspireren. Want dat moeten we namelijk niet vergeten: ook veel kinderen staan gevoelsmatig al met 1 been  in de vakantie.