Geen nee kost energie, ja levert het op

In de eerste vakantieweek fietste ik met een collega uit het voortgezet onderwijs. Hij gaf  aan dat hij er toch wel moeite mee had, met die 7, eigenlijk 8,  weken zomervakantie. Een weekje op de motor erop uit, alleen en liefst direct nadat school is beëindigd, dat vond hij fijn. Lekker uitwaaien. Maar na nog een week thuis wilde hij het liefst weer aan de gang.  Ik voelde een beetje met hem mee. Wij gaan niet weg, mijn partner werkt door. Tegen zoveel vrijheid zeg je geen nee, maar toch..

 

Geen nee kunnen zeggen, is doorgaans  het  probleem voor druk bezette mensen. Althans, zij klagen het hardst. Zelfs al zijn ze er eigenlijk heel blij mee.  Zo reed ik in de tweede met drie wielervriendinnen de Elfstedenroute. We sliepen bij Vrienden op de Fiets. In Leeuwarden bij mevrouw Bijlsma, begin zeventig, was het topdrukte. Ze waste en streek het beddengoed elke dag, soms wel voor zes personen.  Als een fietsvriend belde kon ze geen nee zeggen, zei  ze haar gezondheid wantrouwend. Maar toen ze de eigen gebakken koekjes rond liet gaan, straalde ze.  

Een week later tijdens een ritje in Noord-Holland stopten we om half elf voor een koffiepauze. Een personeelslid, al druk aan het werk, zei dat de tent nog gesloten was. Of we dan even naar de WC mochten en ons water vullen? Dat kon. We treuzelden nog wat, jammer dat ze dicht waren, en ja hoor ze ging overstag.  Ze gaf  het zelf  toe. ‘Ik trap er  iedere keer weer in.´  Twee dagen eerder was ze om 10.00 uur het terras aan het opmaken en zei ze ook geen nee, met het gevolg dat het terras om half 11 vol zat.  En blij dat ze keek!

Ook de kranten staan in de zomer vol met blije geen nee zeggers.  Vrijwilligers en organisatoren van tennistoernooien, fairs, markten, timmerdorpen, festivals, buurtfeesten en meer. Geen nee zeggen maakt in de meeste gevallen gelukkig.  We doen toch zelf niet anders? Lassen een extra overleg in, komen we in het weekend terug om de school aan te kleden, laten die ouder nog een keer haar hart luchten en coachen de kinderen liefst zelf door het  voetbaltoernooi heen.  Toegegeven, je wordt alleen blij  als  je er in plaats van geen nee ook werkelijk ja tegen zegt.

Ik denk terug aan ons tweede logeeradres op de Elfstedenroute bij de familie Vroone in Balk Hij deed de reservering, leidde ons rond, gaf ons de instructies van de koffiemachine en reikte de sleutel aan. De volgende ochtend verzorgde hij ons ontbijt en was hij in voor  een goed gesprek. Van zijn  vrouw zagen we alleen een schim. Hij had ja gezegd en zij geen nee. Duidelijker kan het verschil niet zijn.

Met mijn vakantie is het overigens goed gekomen. Ik heb ja gezegd tegen regelmatig fietsen,  zwemmen, klussen, verenigingswerk en wat feesten. Tussendoor een beetje aan mezelf gewerkt en mijn partner overgehaald een paar dagen (alweer) mee te fietsen. Ik heb genoten (en hij ook).