Onvolmaakt gelukkig is ook mooi

Nooit uitgeleerd. Deeltijdbaan? Fijn, die gecombineerde instructie. Wat heb ik aan methodes? Help! Dit zijn de vijf woorden/kreten die bij mij boven kwamen na het lezen van de kwaliteitskaart onderwijs in een combinatiegroep, richting 2. Het huiswerk van de laatste bijeenkomst van het netwerk combinatiegroepen.

Voor de onwetende onder ons: richting 1 is die manier van lesgeven waarbij je van de ene groep naar de andere groep switcht en dus tweekeer op 3 niveaus instructies geeft. Bij richting 2 geef je waar mogelijk één gecombineerde instructie. Iedereen is op hetzelfde moment betrokken en je houdt meer tijd over voor de verwerking en/of andere activiteiten. Wie zou er niet kiezen voor richting 2, de kansrijke klas.  Maar dan de voorwaarden. Kennis hebben van de doelen en tussendoelen van alle domeinen. Surf even naar www.tule.slo.nl. en je krijgt een lichte hartverknettering. Zeker als je daar de leerlijnen en doelen van je eigen methodes naast moet leggen, die je  - redelijk nieuw in groep 3/4 -  ook nog aan het doorgronden bent.  Een andere voorwaarde is dat je verbindingen moet kunnen leggen en daarop zelf lessen ontwerpt.  Dat je interactieve, coöperatieve werkvormen kunt inzetten en een combinatiegroepsplan maakt. Nu kun je veel vinden op internet en in bij methodes geleverde handleidingen, maar dit dus niet.
Als voorwaarde staat niet genoemd dat je maar beter fulltime voor je groep kunt staan, maar dat denk ik dus wel. Deeltijders, vooral de onvrijwillige, investeren soms net zoveel of misschien wel meer in studie en ontwikkeling, maar  lopen door gebrek aan contacturen  vaker of op zaken vooruit of achter de feiten aan. Overleggen totdat je een ons weegt, helpt daar geen lieve moedertje aan.  Tel daarbij op de ergernis dat de extra investering zich ook niet uitbetaalt.  Uitgedaagd, maar ook lichtelijk gefrustreerd reed ik na de netwerkbijeenkomst naar huis. Het kostte me een week om tot bedaren te komen. 

In die week lees ik in Onderwijsblad 17 over een fulltime leerkracht met 37 jaar ervaring die zich beklaagt. Nou zal die mooi wezen denk ik nog, maar dan volgen toch wat wijze woorden.  Columnist Inge Braam raadt aan om bij de kern te blijven, bij leren en genieten van kinderen, en vooral om te stoppen met zo vreselijk braaf te zijn. Er wordt geen les leuker en geen kind enthousiaster van. Waarna ze een aantal originele verzuimtips geeft. 
Een dag later kopt de regionale krant met Onvolmaakt gelukkig is ook mooi. Janet van Dijk schreef een bestseller voor opvoeders met deze titel. Ze beveelt ouders aan stil te staan bij het feit dat kinderen je gelukkiger maken dan je denkt en vooral om niet zo ingewikkeld te doen  over opvoeden. Ook hier veel tips om tijd te nemen voor jezelf.

Meer nog dan een fulltime leerkracht of opvoeder moet een deeltijder relativeren. Ik zou er een boek over kunnen schrijven, denk ik nu. Misschien dat  ik er wel meer plezier aan beleef dan aan het ontwerpen van het eerste combinatiegroepzorgplan ooit, wat sinds de netwerkbijeenkomsten best een ambitie  is.
Leuk woord voor galgje trouwens.