Schaapscheerder vol verhalen

Nico Pronk (74) uit Warmenhuizen was 3 keer Nederlands kampioen schapen scheren. Hij zat 50 jaar in ‘het vak’. Pronk blikt graag terug naar het avontuur, de feesten, het harde werken, de dijk en zijn eigen uitvinding: starten met scheren in februari. ,,Daar hebben de boeren en wij veel profijt van gehad’’, aldus Pronk.

 

Hoe bent u in dit vak terechtgekomen?
,,De familie Pronk boert hier al 500 jaar. Destijds waren het rijke boeren, ontwikkelde mensen ook.  Er zijn veel familieverhalen beschreven en foto’s bewaard. In 1880 pakte een Pronk in deze regio als eerst het schapenknippen op. Dat ging met de handschaar.  Die man schreef al zijn belevenissen op. Mijn eigen opa was nog boer. Mijn vader niet meer. Pronken zijn vooral in de bouw terechtgekomen, maar het schapenscheren is gebleven. Als jochie van dertien ging ik bij mijn vader achter op de motor naar Friesland. Van Lemmer tot Urk knipten we alle schapen. Dat zijn er zo’n 1.000 op die dijk. Mijn vader, zijn broer en een collega. Later nam ik het met mijn neven over. We maakten de overgang naar de elektrische schaar mee.  Vroeger deden we een dag over 100 schapen, daarna was een avond genoeg.’’

Hoeveel schapen heeft u in uw leven geschoren?
,,Ik heb het nooit uitgerekend en dat is ook niet te doen. Het verschilde van dag tot dag. Het gaat me ook meer om de vakbekwaamheid. Drie keer ben ik Nederlands Kampioen geweest. Dan wordt gelet op snelheid, netheid en behandeling van het schaap. ‘’

Hobby of seizoenswerker?
,,Ik begon als loonscheerder. Samen met mijn neven Matthé en Peter. Zij waren timmerman in de bouw, ik was tegelzetter/stukadoor . In het seizoen nam ik 4 maanden vrij. Dat kon toen nog. Ik vond het leuk. Ik houd van dieren en van de natuur.  Ik kan daar nog steeds enorm van genieten. Alle dijken en weggetjes. Ik ken ook alle boerenfamilies in Noord-Holland, hun verhalen en tradities.  Prachtig. Het werk is overgenomen door onze zonen.  Wil en Bas zijn bouwkundigen en Timo is leraar. Voor hen is het buitenwerk leuk en ontspannen. Vrij nemen is er niet meer bij. Er wordt nu ‘s avonds en op zaterdag geschoren. Ook zij zijn vaak verrast door ontmoetingen onderweg.’’

Zijn voor de zomer alle schapen uit de wol?
,,Eigenlijk is het werk al gedaan. We beginnen tegenwoordig al in februari. Dat is een persoonlijke uitvinding van mij. Het begon ermee toen ik in de winter eens overblijvers moest scheren. Dan had de verkoper nog de wol en de koper een kaal schaap.  Ik zag er wel wat in om eerder te beginnen. Dan waren we ook eerder klaar, ruim voor de vakanties.  Toen heb ik het seizoen naar voren gehaald en dat bleek het ei van Columbus te zijn. Het had voor beide partijen veel voordeel. Een drachtig schaap is mooi rond en goed te scheren. De boer had meer zicht op het begin van de bevalling. De beesten staan dan nog binnen, dus gevaar voor kou was er niet. Bovendien kunnen ze daar goed tegen.  Beter dan tegen de warmte in de zomer. In de wei hadden de boeren veel minder naloopwerk van die schone schapen en wij als scheerders werkten makkelijker: minder ruige schapen en minder geharrewar met lammeren eromheen.’’

Heeft u nog een leuke anekdote?
,,Kijk maar eens bij You-tube bij schapenscheren Pronk. E r zijn filmpjes van hoe wij zo’n 15 tot 20 jaar lang het seizoen beëindigden. Dan gingen we met twintig Warmetuters in de Schermer naar de laatste boerderij. Ik gaf iedereen wat te doen en we waren met de middag klaar. Van de opbrengst gingen we aan de loop, naar de kermis in Akersloot enzo. Mooie tijden’’

En nu?
,,Ik kom niet meer aan de pas. Maar laatst heb ik nog wel een dame van TV Noord-Holland in vier uur  tijd de kneepjes van het vak geleerd.  Dat was bij de heideschapen in de Schoolse duinen. Mooie natuurprogramma’s overigens, die TV Noord Holland.’’